*********************************

Look not where I was

For I am not there

My spirit is free

I am everywhere

 

 

In the air that you breathe

In the sounds that you hear

Don't cry for me

My spirit is near

 

 

I will watch for you

From the other side

I will be runnig

New friends by my side

 

 

Smile at my memory

Remember in your heart

This isn't the end

It's a brand new start .....

 

*********************************

 

 

 

 

RHODESIAN RIDGEBACK

 

"QUINNET"

 

 

GEBOREN : 24-09-1995

 

 

NHSB : 2031230

 

 

vader : THE THEMBISA RULA

 

 

moeder : HERTA

 

 

 

overleden : 08-10-2008

 

 

QUINNET WAS MIJN EERSTE RHODESIAN RIDGEBACK EN WAS VAN 17-12-1995 TOT EN MET 08-10-2008 IN ONS LEVEN

 

Quinnet was echt mijn trouwste en grootste vriendin voor het leven, ik kon lezen en schrijven met Quinnet!

 

Quinnet had een heel zachtaardig karakter, voor mij echt een trouwe kameraad en een super huisgenoot en naar buitenstaanders toe terughoudend. Quinnet was ook de grootste vriendjes met bijna alle dieren, ze beschouwde onze katten als haar kinderen en verzorgde en beschermde hun altijd heel goed als een echte moeder. Ook voor de konijntjes en cavia's die in de vakantie's altijd bij ons kwamen logeren was ze super lief. Quinnet had totaal geen jachtinstinct in haar, ze kon echt overal los en heeft nooit ergens achteraan gerent al liepen de konijnen of fazanten zo voor haar neus voorbij Quinnet vond het wel prima.

 

Quinnet was als pup een echte ondeugd, ze heeft tot dat ze 16 maanden was echt werkelijk waar alles in huis gesloopt als ze alleen thuis was. Van meubels, vloerbedekking en muren toe, achteraf gezien had ik toch maar beter een bench neer kunnen zetten toen Quinnet bij ons kwam maar ja dat vond ik toen een zielig idee zo'n bench. Quinnet had ook hele aparte oren, tot de leeftijd van 21 maanden stonden haar oren goed. Wel wat te hoog op haar hoofd maar verder gewoon grote hangende oren, maar na die tijd gingen haar oren steeds meer open en naar achteren staan. Maar voor mij bleef Quinnet de mooiste!

 

 

Quinnet hield absoluut niet van regen, ze bleef dan het liefst binnen al moest ze "het" de hele dag ophouden. En was ze dan toch eenmaal buiten dan liep ze zo dicht mogelijk tegen mij aan zodat ze zo min  mogelijk nat werd en bij iedere druppel die ze voelde stond ze stil en ging ze heel hard schudden om de natigheid van haar af tekrijgen.

 

 

Ik heb van de bijna 13 jaar dat Quinnet in mijn leven is geweest vele mooie en leuke herinneringen aan Quinnet!

 

 

Het was dan ook een heel groot verlies en verdriet toen ik Quinnet geheel onverwachts op 8 oktober 2008 in moest laten slapen.

 

 

We hebben Quinnet bij ons thuis in haar eigen vertrouwde omgeving in laten slapen. Quinnet heeft hier totaal niks van gemerkt, ze heeft de dierenarts zelf vriendelijk begroet toen hij binnen kwam en toe gekeken hoe de spuitjes gevuld werden, en is daarna rustig in haar mand gaan liggen. Toen Quinnet lekker in haar mand lag hebben we uitgebreid afscheid van haar genomen, althans voor zover dat mogelijk is. Want je verstand zeg ja maar je hart zeg nee, je weet dat dit de beste beslissing is voor Quinnet maar je wilt haar gewoon niet kwijt.

 

 

Quinnet is heel rustig en vredig ingeslapen, en daarna hebben we Quinnet zelf naar het crematorium gebracht. Daar heeft Quinnet in haar eigen mand opgebaard gelegen, daar hebben we de laatste woorden tegen haar gezegd de laatste knuffels aan haar gegeven en echt een laatste groet gedaan en haar een mooie reis gewenst.

 

 

Quinnet's urn staat bij ons in de huiskamer zodat ze toch nog een heel klein beetje bij ons is. Maar in mijn gedachten is ze altijd aanwezig en in mijn hart staan Quinnet's voetsporen voor altijd afgedrukt!

 

 

 

 

 

Quinnet hier 16 weken oud

 

Quinnet in de bossen van L Éscala in Spanje 1999

 

 

 

 

Quinnet lekker aan het genieten in de zee van St Pere Pescador in Spanje

 

 

 

Quinnet samen met Guusje

 

 Quinnet op het strand van Texel 

 

 

 

Quinnet 1ste kennismaking met Kruimeltje 2006

 

 

 

Kerst 2007

 

Quinnet bij ons vakantie huis in L'Escala in Spanje 2008

 

 

Quinnet met haar vakantie outfit

 

Quinnet en Sientje waren echte vriendinnen van het begin tot het eind 1997 - 2008 

 

 

 

 

 

 

Quinnet mijn trouwste en grootste vriendin voor het leven

 

Het is zonder haar zo stil en leeg in huis, alleen nog de mooie herinneringen aan Quinnet zijn gebleven

 

De liefde die ze mij gaf was als een wonder

 

Dat maakte onze vriendschap ook zo bijzonder

 

Maar het gemis van Quinnet is zo groot

 

Ik mis haar vragende blik voor koekjes en ondeugende koppie op mijn schoot

 

En alle andere dingen die we samen deden zijn voorbij

 

Maar Quinnet voetsporen zijn in mij afgedrukt en in mijn hart blijft ze voor altijd bij mij

 

 

 

 

 

RUST ZACHT LIEVE QUINNET

 

 

**********************************

 

 

 

 

Django's lieve poezenvriendinnetje en huisgenoot

 

"DORIENTJE"

 

GEBOREN : 16-05-2001

 

 

 

overleden : 20-02-2012

 

 

 

Dorientje was echt de leider van de beestenboel hier in huis, ja ook Django was onder de indruk van haar en speelde dan ook veel voorzichter met Dorientje dan met de andere katten hier in huis. Dorientje kon soms echt flink uithalen naar Django als hij haar toch weer eens probeerde tepesten, maar Django en Dorientje waren ook wel echt vriendjes met elkaar en konden ook lief met elkaar kroelen of samen naar de vissen in de vijver kijken. Toen Dorientje ook ineens ziek werd had Django dat ook gelijk door, hij hield haar constant in de gaten en zorgde op zijn manier echt voor haar en deed in de omgang ook ineens veel voorzichtiger met Dorientje. En toen we dan ook besloten hadden om Dorientje in telaten slapen is Django daar ook bij geweest. De dierenarts heeft dit bij ons thuis gedaan en Django is al die tijd heel dicht bij Dorientje gebleven, we moesten Django ook echt wel even in de gaten houden met zijn gedrag naar de dierenarts want je zag aan Django's blik dat hij het niet zo eens was met wat de dierenarts bij Dorientje deed en week dus ook geen moment van Dorientje's zijde af. Toen Dorientje eenmaal rustig ingeslapen was heeft Django ook echt afscheid genomen van haar, eerst nog een paar keer met zijn koppie tegen haar aan en daarna is hij bij haar mandje waar Dorientje in lag gaan liggen. De dagen erna is Django ook echt wel wat rustiger in huis geweest en heeft hij Dorientje ook lopen zoeken, je kon merken dat ook hij Dorientje miste.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Waarom hoort bij houden van ook het laten gaan en afscheid nemen?

Want ook al is dat het beste, het doet zo'n vreselijke pijn!

Mijn verstand zegt ja ..... maar mijn hart schreeuwt NEE

 

Lieve Dorientje ..... ons Miepie altijd duidelijk aanwezig, volgde mij overal, heel ondeugend en altijd het laatste woord en zeker ook de baas van de beestenboel in ons huis.

 

En dan opeens ben je ziek maar we gaan de strijd/gevecht samen aan en dat maakt onze vriendschap nog sterker, maar dan na 10 weken verliezen we het gevecht toch. De ziekte in jou lichaam is volop actief en groeit hard en betekend dat er snel een lijdensweg voor jou gaat komen. En juist om die lijdensweg jou te besparen nam ik dit besluit.

 

Een zwaar besluit ..... ik hield je stevig vast kroelde met je en noemde je naam en zei hoeveel ik van je hou!

 

Je groet mij met je kattenstaart en gaf je laatse zucht .....

 

 

 

 

 

RUST ZACHT LIEVE DORIENTJE

 

 

**********************************

 

 

 

 

Django's allergrootste en liefste vriendin

 

 

"HUNYA"

 

 

GEBOREN : 29-11-2000

 

 

 

overleden : 18-05-2012

 

 

 

Django heeft Hunya op 17 november 2010 voor het eerst ontmoet op het strand van Hellevoetsluis. En vanaf dat moment waren ze gelijk dikke vriendjes en was er naar een tijdje ook echt spraken van love in the air!. Het leek ook wel dat Django gelijk door had dat Hunya al op leeftijd is als hij haar ontmoet en dat ze ook ziek is, Django heeft altijd veel respect voor Hunya gehad en speelde ook veel minder onbehouden met haar en hield haar ook altijd goed in de gaten en bleef ook altijd op haar wachten als Hunya iets achter ons bleeft met wandelen. We hebben in de 1,5 jaar vele leuke wandelingen met Hunya erbij gemaakt waar we dan ook hele mooie herinneringen aan hebben. Hunya was een echt Ridgeback meisje met een gouden randje voor ons en heeft dan ook voor altijd een speciaal plekje in ons hart. En hoewel we vanaf het begin wisten dat Hunya ziek was viel het moment van afscheid nemen van Hunya ons heel zwaar!

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

15 mei 2012 heel veel knuffels vandaag aan je gegeven, en gezegd hoeveel ik van je hou en dat we blij zijn dat we jou hebben ontmoet!

 

Jou bedankt voor al het mooi's wat je heb gegeven en voor de liefde die we van jou hebben gekregen.

 

Geen "echt"afscheid van je genomen, want afscheid neem je pas als je diegene vergeet!

 

En Hunya vergeten zullen we nooit, voor altijd in ons hart!

 

Een hele dikke knuf voor Hunya..........

 

 

 

 

 

RUST ZACHT LIEVE HUNYA

 

 

*******************************

 

 

 

 

Django's lieve kleine pluizige konijn vriendinnetje en huisgenootje

 

"PUK"

 

 

GEBOREN : 30-08-2010

 

 

 

 

overleden : 20-02-2013

 

 

Op 17-10-2010 krijgt Django er een lief klein vriendinnetje "Puk" thuis bij. Puk is dan nog echt heel klein, vandaar dat ik in het begin nog wel heel voorzichtig was om Django bij haar telaten. Maar eigenlijk vanaf het eerste moment was Django heel voorzichtig met Puk en vond hij haar ook helemaal geweldig. Uren kon hij voor haar hokje staan tekijken, en als Puk los in de tuin liep dan had Django het heel erg druk met de keutels van Puk te zoeken en ook op te eten. Django vond het altijd ook heel leuk om zijn grote neus in haar lange vacht teduwen en om haar met zijn grote tong kusje tegeven, en hoe klein Puk ook was ze was nooit bang van Django ze vond het allemaal wel prima wat hij bij haar deed en bleef ook altijd heel rustig voor hem zitten. Puk is helaas nog geen 2,5jaar geworden en bij ons geweest, maar de tijd die ze bij ons was en samen met Django heeft mee gemaakt was heel leuk en bijzonder. Want wie had nou ooit verwacht dat Django met zo'n groot jachtinstinct die in de duinen of bossen ieder konijn of haas achterna gaat , zo zorgzaam en lief om zou gaan met zo'n klein pluizenbolletje!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wind heb ik gevraagd te komen

Je mag mee, het zal je dragen

Vertel jij maar waarheen....

 

Je laatste adem gaat door je neusje

een laatste zuchtje blaas je uit

 

In mijn hart voel ik jou nog dieper komen voor altijd....

Ik geef je een laatste knuffel en dan laat ik je gaan....

Gedragen op de wind

Omringd met al mijn liefde

 

Hopend mijn lieve Puk

Dat jij "haar" weer terug vind....

 

 

 

 

 

RUST ZACHT LIEVE PUK

 

 

********************************

 

 

 

Django's oudste lieve wandel vriendin

 

 

" SHANGA "

 

 

GEBOREN : 23-02-2001

 

 

 

 

overleden : 05-10-2013

 

 

Op 2 april 2011 hebben Django en ik voor het eerst kennis gemaakt met Shanga, dit was tijdens een leuke zonnige wandeling op de Aakvlaai. We hadden daarvoor al heel veel over dit mooie lieve Ridgeback meisje gehoord en naar aanleiding daarvan hadden we dus met Natascha afgesproken om te gaan wandelen! Ravira en Kinaya waren er ook bij tijdens deze wandeling, het klikte meteen tussen Django en deze 3 heerlijke Shayela meiden dikke pret hadden ze met elkaar. Dus na deze zeer geslaagde wandeling hebben we in der loop der jaren nog meer leuke en gezellige wandelingen gemaakt met elkaar, en naar mate we meer wandelingen met Shanga erbij maakte ontdekte we wat voor bijzondere dame deze ridgeback  was met een doorzettings vermogen die ik nog nooit eerder bij een hond mee gemaakt had. Want toen we Shanga ontmoette was ze al ziek en had ze al heel veel moeten doorstaan en in de tijd daarna kwam er eigenlijk steeds meer bij, maar Shanga sloeg zich echt overal doorheen en liet haar er echt niet onder krijgen. Want ondanks haar ziekte en leeftijd ging ze altijd nog graag mee wandelen en had ze ook altijd wel even haar gekke maffe momenten en wist ze ook altijd wel een moment met Django alleen te krijgen en gooide ze daarbij al haar charmes in de strijd. Ook wist ze heel goed hoe ze iets lekkers bij je kon scoren, ze ging dan voor je zitten en trok daarbij dan een heel lief koppie waarbij je haar grote lieve ogen en haar heerlijke grijze snoet gewoon echt niet kon weerstaan. En als ik bij Natascha thuis kwam wist ze ook meteen mijn tas te vinden waar dan ook altijd iets lekkers in zit voor de honden , de laatste keer dat ik bij Natascha thuis was dacht ik slim te zijn en had ik mijn tas veilig op haar eettafel gezet maar denk maar niet dat dit veilig genoeg was voor Shanga want ze klom gewoon op de tafel zodat ze de koekjes zelf wel even uit me tas haalde. Wat een geweldige en lieve en soms ondeugende meid is die Shanga!!!

 

En dan op 5 oktober 2013 krijgen we het verschrikkelijke bericht van Natascha dat Shanga die avond geheel onverwachts is overleden, we wisten dat ze op leeftijd en ziek was maar dan toch komt dit zo hard aan.

 

We wensen Natascha dan ook heel veel sterkte toe met dit verschrikkelijke grote verlies, verdriet en gemis van haar allerliefste Shanga-Muis.

 

 

 

 

 

 

 

 

We zullen Shanga nooit vergeten en altijd aan haar blijven denken door de mooie en leuke herinneringen die we aan haar hebben!!!

 

 

 

 

 

RUST ZACHT LIEVE SHANGA

 

 

********************************

 

 

 

 

Django's lieve poezenvriendinnetje en huisgenoot

 

 

"SIENTJE"

 

 

GEBOREN : 13-08-1997

 

 

 

 

overleden : 29-01-2014

 

 

Vanaf het eerste moment dat Django en Sientje elkaar ontmoeten was er al een klik tussen hun en zijn ze ook gelijk vriendjes met elkaar geworden! Sientje heeft echt in al die jaren dat ze samen met Django was nog nooit naar hem geblazen, uitgehaald ofzo. Maar Sientje was natuurlijk ook al wel een hond in huis gewend, want toen Sientje als kitten bij ons kwam is ze gelijk vanaf de eerste dag met Quinnet onze vorige ridgeback opgegroeid en ook met haar was ze altijd dikke vriendjes. Django heeft ook eigenlijk alleen maar de eerste paar dagen nog wel geprobeerd om Sientje uit te dagen of te plagen, maar al snel had hij door dat Sientje een echte moeder Theresa was en gewoon lief en leuk tegen haar moest doen. Toen in der loop der tijd Sientje ook ouder werd en ook ouderdom verschijnselen ging krijgen en vertonen, werd Django dan ook heel zorgzaam en beschermend naar Sientje toe. Altijd ging hij Sientje een aantal keer per dag opzoeken om haar even te knuffelen en kijken of alles nog goed met haar ging. En zo hebben Sientje en Django 4 hele leuke en liefdevolle jaren met elkaar gehad. En toen het de laatste dagen ineens hard achteruit ging met Sientje had Django dit ook meteen door, en ging hij haar nog meer in de gaten houden en op zijn manier voor haar zorgen. Echt zo mooi en lief om te zien hoe die 2 altijd een speciale band met elkaar hebben gehad! Django heeft ook echt heel liefdevol afscheid van Sientje genomen de middag dat we Sientje hebben in laten slapen, en de dagen erna kon je ook echt wel aan Django merken dat hij Sientje zijn vriendinnetje of omaatje zoals we haar de laatste tijd noemde miste en is hij ook nog heel vaak op de plekjes waar Sientje altijd lag te slapen wezen kijken.

 

 

 

 

 

 

Bijna 16,5 jaar was ze bij ons

 

Mijn lieve Sientje, Roland's prinsesje, mijn zorgen meisje en ons "POEZENKIND"

 

Zoveel met elkaar meegemaakt doorstaan en overleefd

 

Bijna alle beesten die in ons gezinnetje kwamen heeft Sientje meegemaakt, en vele overleefd

 

In 2009 werd je ziek maar met de vele onderzoeken en juiste medicatie gingen we de strijd aan en waren we samen sterkt en ging het ook goed met je en genoot je van alles om je heen

 

Afgelopen jaar kwamen daar nog een aantal ouderdoms kwaaltjes bij, en heb je ook toen weer verschillende onderzoeken en echo's ondergaan en ook met daarvoor de juiste medicatie en heel veel liefde en aandacht van mij heb je ook dit alles weer doorstaan

 

De laatste maanden konden we wel merken dat je langzaam wat achteruit ging, maar ja je was tenslotte ook al een omaatje maar wel 1 die gewoon door bleef gaan en zeker nog niet opgaf 

 

Tot dat je de laatste dagen ineens slechter ging eten, en ik je op een gegeven moment zelfs moest gaan dwangvoeren en je ook je mandje niet meer uitkwam om bij ons te komen liggen wat je altijd het liefst de hele dag deed

 

En toen die laatste nacht, je lag bij mij in bed maar je ging niet slapen je was onrustig je ging wel steeds knorrend bij me liggen maar zodra je zelf maar dacht dat je in slaap zou vallen ging je weer verliggen of bij me zitten. Alsof je bang was dat als je zou gaan slapen je niet meer wakker zou worden, en zo zijn we dus samen de hele nacht wakker gebleven en hebben we heel veel gekroeld en heb jij mij het teken gegeven dat je nu echt op was!

 

Die bewuste nacht heb ik dus die zware moeilijke pijnlijke beslissing genomen, dat ik Sientje haar wel verdiende rust zou gaan geven................

 

Sientje mijn lieve zorgen meisje die altijd knorrend bij je kwam liggen en dan volop genoot van alle liefde en aandacht die ze kreeg en altijd op handen gedragen is vandaar haar bijnaam "Prinsesje" , is heel rustig en vredig en zelfs al knorrend op mijn schoot na vele knuffels en lieve woorden en een laaste groet ingeslapen..........

 

 

 

Een stem in mijn hoofd zegt dat dit de enige juiste beslissing was, maar zo voelt het helaas niet, het voelt alsof mijn hart er werd uitgerukt toen ik Sientje liet gaan om aan haar laatste reis te gaan beginnen.......... 

 

 

 

 

 

RUST ZACHT LIEVE SIENTJE

 

 

*******************************

 

 

 

 

Django's lieve mooie MAMA 

 

 

"NTOMBI"

 

GEBOREN : 25-05-2005

 

 



overleden : 10-10-2014



Lieve Ntombi wat zijn wij blij dat we jou hebben mogen leren kennen, ik weet nog goed dat ik bij het zien van jou foto's op de site meteen verliefd was op dat heerlijke koppie van je. En toen kwam er bij mij maar 1 ding in me op ik wou kennis met jou maken. En zondag 6 september 2009 was de dag dat ik jou heb mogen ontmoeten, ik weet nog goed hoe jij ons samen met Simbha en Badu kwam begroeten toen de deur open ging. Jullie stormende op ons af en begroeten ons heel enthousiast, en liepen toen voor ons uit naar binnen waarna je ook nog een aantal keer naar me toe kwam en me dan met je lieve mooie koppie aankeek en ik je gewoon moest aaien en knuffelen. Na een aantal uur bij jou en je vrouwtje te hebben doorgebracht en heel veel informatie en mooie leuke verhalen over jou te hebben gehoord en vooral het woord Clown zoals jou vrouwtje jou noemde, wist ik het zeker dat ik van jou een puppy wou!!! We moesten vanaf dat moment nog wel even geduld hebben, want je moest eerst nog loops worden en dan de Papa gaan ontmoeten en dan daarna ook nog eens afwachten of je ook echt drachtig was. Maar dat maakte mij niks meer uit ik wou gewoon perse een pup van jou! En je liet ons uiteindelijk helemaal niet zo heel lang wachten want je werd eerder loops dan verwacht, en wat was ik blij toen ik hoorde dat er op de echo allemaal beweeglijke puppy's te zien waren en dat ik dus van 1 van die pups het toekomstige bazinnetje zou worden. En toen ik dan op zaterdagochtend 12 december 2009 gebeld werd en hoorde dat je was bevallen van 16 prachtige puppy's kon het voorgenieten gaan beginnen en kon ik eigenlijk niet meer wachten om jou en je mooie lieve puppy's te mogen zien. En toen ik jou en de puppy's zag kon mijn geluk echt niet meer op, en bij het zien van puppy rood was ik meteen weer net zo verliefd als toen ik jou voor het eerst zag. En zo kreeg puppy rood uiteindelijk ook de naam Django, en in de loop der jaren heb ik toch ook wel veel vergelijking van jou in Django ontdekt en ook zeker de Clown in Django ontmoet.

 

En dan op zaterdagochtend 10 oktober krijgen we het ongelooflijke nieuws dat Ntombi geheel onverwachts 's nachts is overleden. Ik wist gewoon niet wat ik las, veels te vroeg moest er afscheid van jou genomen worden. Je was nog maar 9 jaar en altijd sterk en gezond en dan dit, dat valt zo zwaar voor jou vrouwtje en voor iedereen die jou lief had en dat je er nu niet meer bent is dan ook een heel groot verlies en gemis........

 

 

 


 

 

    

 

 

 

Ik ben Ntombi zo dankbaar voor mijn lieve mooie Django,

en ik weet ook zeker dat Ntombi voortleeft in Django.......

We zullen Ntombi nooit vergeten.......

 

 

 




RUST ZACHT LIEVE NTOMBI

 


*******************************

 

 

 

 

 

Django's wandelmaatje 

 

 

"JOCK"


 

GEBOREN : 12-07-2012

 

 

 

 

overleden : 07-07-2015

 

Django en ik hebben Jock leren kennen doordat zijn vrouwtje en ik op facebook bevriend waren geraakt en na aanleiding daarvan op een gegeven moment een afspraak hadden gemaakt om te gaan wandelen met elkaar en onze honden. En zo was onze eerste wandeling dus op 24 september 2013 bij de Elzen, Django was toen 3 jaar en 9maanden en Jock was toen 1 jaar en 2,5 maand. De mannen vonden elkaar gelijk vanaf het eerste moment dat ze elkaar zagen leuk en konnen geweldig rellen samen en hadden zo dus de grootste pret. Jock was een vrolijke lieve ridgeback die nog volop in zijn ontwikkeling zat maar het voor zijn leeftijd al allemaal perfect deed, Jock was ook heel groot voor zijn leeftijd echt een ridgeback reus zeg maar. Na deze wandeling hebben we gelijk besloten dat we zeker vaker gingen wandelen met elkaar, en dat hebben we dan ook gedaan. Jammer genoeg werd het op een gegeven moment wel minder dat de mannen elkaar zagen en de laatste tijd hebben we ook helemaal niet meer met Jock gewandeld. Wel hebben zijn vrouwtje en ik gewoon contact blijven houden via facebook en whatsapp, en bleven we zo dus ook op de hoogte van de belevenissen van onze mannen.

En toen kwam daar ineens het verschikkelijke nieuws dat Jock was overleden, ik kon het gewoon niet geloven. Die lieve Jock nog zo jong en die dus veel te vroeg afscheid heeft moeten nemen van alles in zijn veels te korte leven.........

We gaan Jock nooit vergeten en zullen met een grote glimlach tijdens de leuke herinneringen aan hem terug blijven denken..........

Want ook al was Jock maar kort in ons leven hij heeft bij ons zeker wel zijn sporen na gelaten.........

 

 

 





Lieve Jock wat zijn we blij dat we jou hebben mogen leren kennen en van je hebben mogen genieten tijdens onze wandelingen met elkaar!!!

 

 

 




RUN FREE LIEVE JOCK

 

 

 

******************************

 

 

 



Django's oudste lieve wandel vriend

 

"JIVY "

 

GEBOREN : 13-04-2003

 

 

 

 

overleden : 08-04-2016

 

 

 

Op 4 mei 2013 ontmoeten wij Jivy en Elles voor het eerst tijdens een leuke strandwandeling in Oostvoorne, Jamiy het "zusje" van Jivy is er dan ook bij. En hoewel Jivy al een stuk ouder is als Django hebben de mannen toch vanaf het eerste moment een klik en hebben ze samen dikke pret, Jivy werd zelfs tijdens deze wandeling al een beetje verliefd op Django. Hij ging dan steeds voor Django staan en stootte hem steeds met zijn lekkere grijze koppie aan en gaf hem allerlei likjes en op een gegeven moment ging hij ook een soort van liedje zingen voor Django, echt zo grappig om te zien en Django vond het allemaal wel prima die dacht leuk weer een vriendje erbij. Na deze wandeling hebben we de afgelopen jaren nog vele leuke wandelingen in het bos of op de Soesterduinen met elkaar gemaakt, tijdens deze wandelingen hadden Jivy en Django het altijd prima naar hun zin nooit is er een grommetje of wat dan ook tussen de mannen voor gevallen en ook de verjaardagen van de mannen werden gezamelijk gevierd met een wandeling, cadeautjes en lekkere traktaties. We zijn zelfs ook 2 keer een dagje bij Elles Eddie Jivy en Jaimy langs geweest als ze een week op vakantie waren in een huisje vlakbij het strand, we spraken dan af bij hun vakantiehuisje want ook met de honden onder elkaar in het huisje ging het goed. We dronken dan eerst koffie met iets lekkers erbij en natuurlijk kwam Jivy dan met zijn vragende koppie erbij zitten, en daarna gingen we lekker met zijn allen een lange wandeling op het strand maken waar de mannen en Jaimy dan volop genoten van het zand de zee en de duinen, Jivy genoot dan vooral van het in de duinen lopen en tussendoor lekker even gaan liggen om van het zonnetje te genieten. Na de wandelingen gingen we ook altijd lekker lunchen, en ook dan gingen Jivy Jaimy en Django gewoon mee ze lagen dan bij onze tafel lekker op hun eigen kleedjes en ook dan ging het altijd perfect. Jivy was echt een heerlijk lief mannetje en ook een verschrikkelijke snoepkont, bij iedere wandeling nam ik extra koekjes mee voor Jivy. Hij wist dat ook echt en kwam dan ook regelmatig bij mij om iets lekkers te scoren, zo had ik ook altijd drijfkoekjes bij me die de honden dan in het water op moesten zoeken. Helemaal geweldig vond Jivy dit zo kon hij wel uren door brengen in het water als er maar koekjes bleven drijven, dit betekende dus ook voor Elles dat als ze zonder ons met Jivy aan het wandelen was en ze bij water kwam hij gelijk stil stond bij de kant en dan met zijn lieve koppie haar aan keek van ja hey gooi eens wat in het water. 

 

Het laatste jaar kon je wel goed aan Jivy merken dat hij echt oud werd, maar op zijn manier wandelde hij nog lekker mee en genoot hij volop en bleef hij Django's vriend. En dan ineens word Jivy blind en vanaf dat moment gaat hij echt hard achteruit, hij wil eigenlijk niet meer uit zijn mand komen en geniet bijna nergens meer van en geeft op een gegeven moment ook echt aan dat het voor hem echt niet meer hoeft dat hij op is en nog alleen maar naar rust verlangt.

 

En zo nemen Elles en Eddie op vrijdag 8 mei de moeilijke en zware beslissing om Jivy zijn wel verdiende rust te gaan geven..........

 

Jivy is thuis nadat hij een liefdevol afscheid van Elles en Eddie had gekregen heel rustig in zijn eigen mand ingeslapen en aan zijn laatste reis begonnen.....

 

We wensen Elles en Eddie heel veel sterkte met de verwerking van dit grote verlies, verdriet en gemis van Jivy hun mannetje.......

 

 

 








Lieve Jivy we zullen je missen.......

Want in die 3 jaar waarin we vele leuke wandelingen met elkaar hebben gemaakt en je altijd vrolijk met je ondeugende vragende koppie om me af kwam lopen en voor me ging zitten, heb je een speciaal plekje in me hart weten te veroveren. En in dat plekje zal je ook altijd blijven zitten en ik zal altijd met een grote glimlach aan je terug denken bij de mooie leuke herinneringen en vele foto's die ik van je jou heb.

 

 


Best friends

live forever

in the memories

we keep.....

 

 




RUST ZACHT LIEVE JIVY

 

 

 

 

******************************

 

 

 

 

 




 

 



 

Cookies helpen ons onze services te leveren. Door onze services te gebruiken, geeft u aan akkoord te gaan met ons gebruik van cookies. OK